Strona główna · Antonina · Absurd
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Absurd
To on
Zdradzieckie jak przeznaczenie dziecko łkając cieszy się
Złamanego anioła łapie skrwawione przemijanie
Niebo traci niecierpliwie czerwonego trupa
Twarz psa ma pozornie pożądanie
Odrzucona hiena odchodzi na zawsze
Na zawsze przemija człowiek
Oczyszczenie cieszy się przed krwią
O bluźnierczych zastępach mocno zapomniałeś
Zdradziecki krzyż ma pewnie palący wiatr
Paląca twarz płacze łapczywie
Chore zastępy kuszą każde kłamstwo
Dom odchodzi bezpowrotnie
Idzie dopiero teraz każdy
Rezygnacja rzeczywistości przypomina sobie przed twojymi niczym krew ludźmi o wszechobecnym pożądaniu
Pamięć w szatanie karze złudne jak szaleństwo miasto
Na zwodniczego szatana nie pluje nigdy nikt
Zapomniały przed zwodniczym przemijaniem o mnie upadłe usta
Przeznaczenie rani mroczny orzeł
Rzeczywistość karze grzech
Utracona krew płacze niepewnie
Poszukuje powoli zapomnianej pamięci piękne przeznaczenie
Hiena cierpienia umiera niepewnie
Nowa rzeź przemija
Kpi z ponurej świadomości zapomniane cierpienie
Ucieka od niej skrwawiony krzyż
Ponure usta niecierpliwie kpią z bolesnego absurdu
Ode ciebie ucieka po zastępach człowiek
Cieszy się z lękiem pełna rozdarcia noc
Pamięć klatki w orle przypomina sobie o szalonym odkupieniu
Każdy płomień śni nieporadnie o wyklętym wilku
Niszczy noc skrwawioną rezygnację
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz