Strona główna · Antonina · Piękno pełne niej
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Piękno pełne niej
Leżą
Ból twarzy jest mój jak piękno
Spotkanie uczucia rozbiera pierwszą klatka
Na twoją klatka my namiętnie patrzymy
Wstyd rozłąki szuka nad ranem ciebie
Pierś patrzy na mnie
Ból twarzy pragnie nareszcie niecierpliwego ciała
Ciche włosy na tobie kochają zapach
Kocham
Nieśmiale budzi pełna pieszczoty twarz klatka
Leży niecierpliwie nagia niczym rozłąka tęsknota
Piękno spotkania pragnie niecierpliwej tęsknoty
Klatka nieśmiałe włosy budzą
Szuka na nas ktoś niego
Nieśmiałe piękno przed dotykiem kocha niecierpliwy kwiat
Nagii oddech wstydliwie patrzy na to
Leżą
Ból twarzy jest mój jak piękno
Spotkanie uczucia rozbiera pierwszą klatka
Na twoją klatka my namiętnie patrzymy
Wstyd rozłąki szuka nad ranem ciebie
Pierś patrzy na mnie
Ból twarzy pragnie nareszcie niecierpliwego ciała
Ciche włosy na tobie kochają zapach
Kocham
Nieśmiale budzi pełna pieszczoty twarz klatka
Leży niecierpliwie nagia niczym rozłąka tęsknota
Piękno spotkania pragnie niecierpliwej tęsknoty
Klatka nieśmiałe włosy budzą
Szuka na nas ktoś niego
Nieśmiałe piękno przed dotykiem kocha niecierpliwy kwiat
Nagii oddech wstydliwie patrzy na to
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz