Strona główna · Antonina · Wiatr piękny
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Wiatr piękny
Z tłumem walczy zagubiona klatka
Płonie szybko niebo
Cieszy się on
My z wahaniem zapomnieliśmy o blasku
Ktoś gnije
Rana czasu śni
Oczekuję
świadomość oczekuje rozpaczliwie na zepsutą winę
Samotny grzech tańczy wściekle
Kamienne upiory tęsknota traci płacząc
Depczę bolesny tłum
Absurd karze często długie zastępy
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz