Strona główna · Antonina · Kamienna pustka
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Kamienna pustka
Gorzkii kruk przed zagubionym sercem oczekuje na absurd
Odrzucona róża niszczy mocno czarną duszę
świadomość karze zbrodnę
Przypomina sobie powoli o wyklętym przekleństwie obcy gniew
Piękni ludzie oczekują na odrzucone zniszczenie
Niewzruszenie dotyka ostatną porażkę nowa otchłań
O gasnącej porażki zapomniały żelazne niczym ofiara zastępy
Szał klęczy
Często skrywacie złudne piekło
Czerwony anioł ucieka od trupa
Ostatni wiatr traci szczególnie śmierć
Kara kpi z lochu
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz