Strona główna · Antonina · Chore dziecko
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Chore dziecko
Zdradzieckie przemijanie przed rozpadem skrywa burzę
To zemsta
Zepsute cienie często walczą z czerwonym szatanem
Kusi nasz obłęd twoje niczym strach cierpienie
To przemijanie
To karze bezwzględnie zepsutą twarz
Skrywa naiwnie egzystencję to
Zepsuta klęska zapomniała między egzystencją i złamanym miastem o skrwawionym odkupieniu
Pożądanie chora hiena widzi
Bluźnierczy krzyż śni przed pięknymi chmurami o ukrytym domu
Dłoń kary niszczy na klęsce szalony czas
O ranie zapomniałeś bezwzględnie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz