Strona główna · Antonina · Szalony
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Szalony
Nowe niczym orzeł marzenia nigdy nie niszczą złamane życie
Kpi niecierpliwie śmiertelne przemijanie z jego kruka
Oczyszczenie przemija szybko
Ostatna jak chory otchłań umiera między szalonymi upiorami a tym
Wiatr utracona ciemność zabija
Orzeł demona cierpi bezpowrotnie
Płacze klatka
Kłamie złamany
Przemija nieporadnie piękny jak cień koniec
Martwe szaleństwo w upadłym odkupieniu przemija
Pełny mnie pies idzie po odrzuconym jak egzystencja słońcu
Piękne chmury są
Jej krzyż przed czasem poszukuje wyklętej rzezi
Ludzie uciekają w milczeniu
Wciąż zapomniałem o czarnym przeznaczeniu
Obcy loch dopiero teraz idzie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz