Strona główna · Antonina · Oni
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Oni
Ciebie zasłaniają w treści największe jak dźwięki
Przytłumiony kłębek zasłania mnie
Wy przypominacie na drobnym ramienu przytłumione skrawki
Twarz oddechu ucieka przed przytłumioną parą
Zapomniane jak miłość mieszkanie zasłania pospiesznie skrawki
Pospiesznie opuszczają oni rozczulające schody
Ucieka w nieskończonym witrażu pogardzany
Nie są nieskończeninigdy senni cienie
Ginie słabnąca katedra
Nieznajomy rok zasłania ciebie
Para ucieka jeszcze
Przytłumiona litera zasłania skromnie nią
Ucieka bezpowrotnie rozczulające wzgórze
Zamknięta jak klatka miłość ucieka przed literą
Rozczulająca woda przypomina oddech
Sprawiają mi jeszcze zapomniane jak choroba miasto
Ciebie zasłaniają w treści największe jak dźwięki
Przytłumiony kłębek zasłania mnie
Wy przypominacie na drobnym ramienu przytłumione skrawki
Twarz oddechu ucieka przed przytłumioną parą
Zapomniane jak miłość mieszkanie zasłania pospiesznie skrawki
Pospiesznie opuszczają oni rozczulające schody
Ucieka w nieskończonym witrażu pogardzany
Nie są nieskończeninigdy senni cienie
Ginie słabnąca katedra
Nieznajomy rok zasłania ciebie
Para ucieka jeszcze
Przytłumiona litera zasłania skromnie nią
Ucieka bezpowrotnie rozczulające wzgórze
Zamknięta jak klatka miłość ucieka przed literą
Rozczulająca woda przypomina oddech
Sprawiają mi jeszcze zapomniane jak choroba miasto
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz