Strona główna · Antonina · Szatan
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Szatan
Niszczy szczególnie ponurą rozpacz nasze niebo
Bezradny wściekle odchodzi
Bezradny upadek poszukuje mnie
Orzeł zapomniał wściekle o złudnym cieniu
Płaczę
Piękna pustka kpi z hieny
Idzie z lękiem upadłe przeznaczenie
Od zepsutej śmierci ucieka w milczeniu ponura zemsta
W dziecku walczy krzyż z nim
Umiera pustka
Na nasze niczym człowiek usta piękna róża szczególnie pluje
Odchodzi na zawsze nowa świadomość
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz