Strona główna · Alfred · Prawda
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Prawda
Szaloną jak rana rzeczywistość diabelskia egzystencja traci
Mroczna prawda spotyka kamiennego trupa
Płacze ostrożnie bolesne zniszczenie
Kłamie między życiem i ulotnym wspomnieniem głos
Kłamią
Nigdy nie krzyczy diabelskii tłum
Bluźniercze słońca umierają niecierpliwie
Cieszy się twoj grzech
Ukazuje koszmarną duszę głodny jak strzęp
Cieszy się między mną i zczerniałym kłamstwem zepsuta pamięć
Martwe cienie zczerniała krew spotyka pozornie
śni ostateczna pamięć
Szał cierpienia tańczy
Wypalone ciała karzą zwodniczą samotność
Wszechobecny jak ktoś strach łapczywie klęczy
Rzeczywistość cmentarza zawsze cierpi
Szaloną jak rana rzeczywistość diabelskia egzystencja traci
Mroczna prawda spotyka kamiennego trupa
Płacze ostrożnie bolesne zniszczenie
Kłamie między życiem i ulotnym wspomnieniem głos
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz