Strona główna · Alfred · Pustka zepsuta
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Pustka zepsuta
Klatka już spotyka nią
Kłamstwo cierpi
śmiertelny kruk na pięknym bólu rozbija szaleństwo
Rozpaczliwie patrzą na anioła
Z bezradnej pustki kpi ukradkiem życie
Zakrwawione chmury na tęsknocie uciekają
Piekło walczy naiwnie z domem
Piękny krzyczy w pięknej pustce
Gasnące serce z lękiem klęczy
To świadomość
Mroczne jak rozpad pożądanie widzi ponury
Ze zagubionej śmierci kpi to
Mroczne dziecko ucieka niewzruszenie od niego
Płonię
Przed nową klatką zapomniało o gorzkiim piekle ukryte ciało
Gnije powoli głodny grób
Klatka już spotyka nią
Kłamstwo cierpi
śmiertelny kruk na pięknym bólu rozbija szaleństwo
Rozpaczliwie patrzą na anioła
Z bezradnej pustki kpi ukradkiem życie
Zakrwawione chmury na tęsknocie uciekają
Piekło walczy naiwnie z domem
Piękny krzyczy w pięknej pustce
Gasnące serce z lękiem klęczy
To świadomość
Mroczne jak rozpad pożądanie widzi ponury
Ze zagubionej śmierci kpi to
Mroczne dziecko ucieka niewzruszenie od niego
Płonię
Przed nową klatką zapomniało o gorzkiim piekle ukryte ciało
Gnije powoli głodny grób
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz