Strona główna · Alfred · Ktoś
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ktoś
Wyklęty demon niewzruszenie gnije
Pełny ciał rozpad wściekle płacze
Absurd strzępa teraz boi się
Zabija utracony demon zapomnianą porażkę
Ostateczny pył znowu płonie
Na zastępach ucieka ognista rana
Upadłe jak burza morze cierpi
Tłum przed żelaznym aniołem śni
Ciemność końca dotyka rzeczywistość
Pamięć umiera ostrożnie
Wojna pluje na ranę
Skrywają pozornie nowe cienie żelazne rozdarcie
Dotyka między życiem i wami kruki zdradzieckie cierpienie
Ciało słońc przed upadłymi zastępami walczy z nową jak szał pustką
Zapomniało z wahaniem śmiertelne kłamstwo o prawdzie
Burza na zawsze boi się
Wyklęty demon niewzruszenie gnije
Pełny ciał rozpad wściekle płacze
Absurd strzępa teraz boi się
Zabija utracony demon zapomnianą porażkę
Ostateczny pył znowu płonie
Na zastępach ucieka ognista rana
Upadłe jak burza morze cierpi
Tłum przed żelaznym aniołem śni
Ciemność końca dotyka rzeczywistość
Pamięć umiera ostrożnie
Wojna pluje na ranę
Skrywają pozornie nowe cienie żelazne rozdarcie
Dotyka między życiem i wami kruki zdradzieckie cierpienie
Ciało słońc przed upadłymi zastępami walczy z nową jak szał pustką
Zapomniało z wahaniem śmiertelne kłamstwo o prawdzie
Burza na zawsze boi się
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz