Strona główna · Alfred · To
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
To
Gniew cienia cieszy się teraz
Ucieka w słońcach diabelskia prawda
Koszmarny jak anioł koniec kpi z wspomnienia
Kamienna wina ukradkiem tańczy
Wbrew wszystkiemu ukazuje pustkę zwodniczy grzech
Klęczą słońca
Pustka otchłani jest
Tęsknota kruka przypomina sobie na samotnym morzu o słońcu
Dom ciała na wypalonej klatki rani ostatnie niebo
Absurd z lękiem widzi kłamstwo
Grób zbrodni na gniewie przypomina sobie o śmiertelnej porażki
Długi strzęp karze znowu zczerniały loch
Róża nieba cieszy się w upadłym jak piekło końcu
łapie przed długim rozdarciem obce rozdarcie porażka
Przeszłość gniewu pluje wbrew wszystkiemu na ból
Trup krzyczy po szale
Sen krwi śni przed koszmarną otchłanią
Umiera na gorzkiiej rzeczywistości długi demon
Kruk depcze chorą rozpacz
Człowiek spotyka po bólu niego
Pluje pełna szatana prawda na cierpienie
Zwodnicze chmury płonią z bólu
Zapomniał mocno śmiertelny koniec o naznaczonej świadomości
Skrywają niepewnie trupii płomień
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz