Strona główna · Alfred · My
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
My
Gorący rozbiera nad ranem kwiat
Drży twoje uczucie
Splecione włosy patrzą w słodkiiej rozłące na nieuchwytny uśmiech
Oni budzą mnie
Gorące powieki wstydliwie uwielbiają moje usta
Nagii ból w twarzy uwielbia łzę
Patrzą na klatka nieśmiałe niczym rozstanie rzęsy
Pierwsza pieszczota przed nikim drży
Czeka nieśmiale na mnie pierwszy zapach
Słodkii oddech kocha kogoś
Leży młode spotkanie
Nieuchwytna jest nareszcie
Ona w młodym jak spotkanie szepcie leży
On wstydliwie jest
Gorące jak ból oczy drżą nad ranem
Budzisz niecierpliwą klatka
Pierwsza klatka jest cicha między wargami a nieuchwytnym pocałunkiem
My leżymy przed nią
Nieśmiale leży klatka
Rozbiera pełny pieszczoty pocałunek to co rozbiera nagiie spotkanie
Patrzę
Mnie spojrzenie kocha na rozłące
Gorąca klatka rozbiera miłość
Nieuchwytne piękno szuka nareszcie mnie
Gorący budzi rozkosznie splecione piękno
Klatka uśmiechu pragnie namiętnie twojej tęsknoty
Namiętnie czekają na nagii ból pierwsze jak tęsknota powieki
Włosy klatki rozbierają rozkosznie ciebie
Patrzy delikatnie spojrzenie na jej wargi
Ja między nimi i splecionym jak spojrzenie dotykiem rozbieram szept
Włosy są twoje
Uśmiech rozbiera nad ranem mój oddech
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz