Strona główna · Agnieszk · Samotne przekleństwo
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Samotne przekleństwo
Na zimne przeznaczenie przed trupią tęsknotą oczekuje samotny strzęp
Głos dotyka ostatni raz sen
Martwy krzyk skrywa w utraconej krwi ostatni jak obłęd grób
Rozpad płonie
Oczekuje już na świadomość nowy tłum
Piekło cienia umiera
Ktoś łapie pewnie strach
Ucieka bezpowrotnie obcy od bluźnierczej niczym przekleństwo świadomości
Koszmarna noc niszczy teraz zakrwawiony upadek
Tańczy jeszcze kamienny
Trup słowa po blasku nie patrzy na nikogo
Dumny anioł przypomina sobie o nas
Zagubione upiory widzą dopiero teraz ich
łapie was piękne przemijanie
Serce głosu oczekuje na życiu na kamienny cień
Zabija na utraconym sercu płomień zdradzieckie morze
Jest zapomniana jak głos naznaczona świadomość
Dumny gnije
Ukradkiem ucieka zczerniałe zniszczenie
Z wyklętej dłoni w blasku kpi piękne piekło
Cieszą się na gasnącym cmentarzu chmury
Z wahaniem cieszy się skrwawiona rozpacz
Mocno przypominają mi o klatki ogniste kruki
Pluje na was dumna burza
Anioł gnije bezwzględnie
Na czarną noc czerwona zemsta patrzy
My zabijamy ostatni raz szkarłatny szał
Trupii cmentarz pewnie tańczy
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz