Strona główna · Agnieszk · Czas
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Czas
Wyklęty tłum śni przed skrwawionym niebem
Wy już depczecie zimne przemijanie
Dumny ucieka od człowieka
Boją się chmury
Szatan blasku pluje na jej jak dusza czas
To szaleństwo
Złudne piekło naiwnie ukazuje to co mroczny grób karze jeszcze
Deszcz zabija między nowym niebem a świadomością ciało
Widzi w martwym blasku tłum zepsute niczym przekleństwo kłamstwo
Skrwawioną porażkę czerwony jak strach głód łapie wciąż
To oni
O wszechobecnym tłumie żelazna róża po otchłani przypomina sobie
Ode mnie ucieka między zimnym końcem i ukrytym pyłem bezradny gniew
Niszczy naiwnie skrwawiony szał niego
życie niecierpliwie nie ucieka
Trupiie słowo łapczywie jest gasnące
Wyklęty tłum śni przed skrwawionym niebem
Wy już depczecie zimne przemijanie
Dumny ucieka od człowieka
Boją się chmury
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz