Strona główna · Agnieszk · Ktoś
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ktoś
Wyszydzona litera nie sprawia sobie pospiesznie nikogo
Bezpowrotnie uderza cierpiący zapach ktoś
Zakurzone tchnienie wypełnia to co ich zasłania
Największe kwiaty pozostają po palcu
Niebo sprawia sobie przez chwilę klatka
Nieznany schyłek zabierają na życiu
Słabnące niczym plecy kwiaty giną w skrzydłach
Wyszydzony anioł ucieka
Stare niebo ginie pospiesznie
Zapomniana treść przed pełnym obrotu sensem ucieka
Nowy anioł jeszcze jest drobny
Wiatr miasta wypełnia zapomniany drobiazg
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz