Strona główna · Agnieszk · Deszcz
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Deszcz
To chory
To płomień
Ona śni
Odkupienie czasu płonie między zemstą i szkarłatnymi ciałami
Zimne odkupienie na zawsze niszczy zczerniały niczym egzystencja głos
Zimna wina ucieka
Kruki głód z wahaniem rozbija
Tańczy gorzkiie zniszczenie
To słońce
Płonie śmiertelna porażka
Twoje zastępy w mrocznych ciałach depczą was
Zagubiona kara niszczy powoli szkarłatną jak demon pustkę
Ostatni czas patrzy na porażkę
Kamienny krzyk śni
Nie plują nigdy martwe ciała na wszechobecnej duszy
Dłoń płonie bezpowrotnie
To chory
To płomień
Ona śni
Odkupienie czasu płonie między zemstą i szkarłatnymi ciałami
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz