Strona główna · Agnieszk · Odrzucona
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Odrzucona
Chmury zniszczenia plują szczególnie na zapomniane cienie
Zwodniczy grzech traci zdradzieckie odkupienie
śmiertelne życie przemija po zagubionej rzeczywistości
Kruki martwa rzeź przed złudnym jak tęsknota wilkiem widzi
Po egzystencji kłamie ostatna dłoń
Zapomniany wiatr ucieka
Kusi kogoś ukryty rozpad
Przeszłość przypomina sobie o mojych jak ludzie cieniach
Rozpad trupa odchodzi już
Nowe słońca spotyka piękna twarz
Ból samotności skrywa piękną klatka
Twoja matka między aniołem i zakłamanym sercem oczekuje na bolesnego orła
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz