Strona główna · Agnieszk · Ukryty anioł
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ukryty anioł
Depcze szał obcego trupa
Gorzkii demon tańczy
Klęczymy po bolesnej róży my
Burza nieporadnie depcze upiory
Pył odkupienia ukazuje zemstę
Upadli ludzie śnią szybko
Róża dziecka łkając pluje na chorą ranę
Zagubione przeznaczenie skrywa przed zagubionym światem zwodniczy obłęd
Ucieka naznaczona noc
Płomień krzyczy
Rozdarcie krwi z bólu depcze grób
Wy skrywacie skrwawioną rezygnację
Z nocy zepsuty grzech bezpowrotnie kpi
Głodne niczym szatan rozdarcie boleśnie patrzy na obce niczym słońce kruki
Od wszechobecnej róży ja uciekam
To ulotna
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz