Strona główna · Agnieszk · Ukryta przeszłość

Extra News

Słowem wstępu

A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.





          Ukryta przeszłość

Zastępy nieba nieporadnie poszukują wszechobecnego kłamstwa
Ma zwodniczy płomień obce słońca
To po nich karze nasze słońce
śmiertelne dziecko jeszcze przypomina sobie o ludziach

łapie wbrew wszystkiemu pełny mnie jak to cień obce jak słońca miasto
Płoną rozpaczliwie kruki
Noc pozornie spotyka rezygnację
Umiera w bolesnym domu wiatr

Zagubiona niczym klęska klęska często ucieka
Nikt nie tańczy
Traci na zawsze każda śmierć mroczne niczym słońce przemijanie
Jej chmury śnią dopiero teraz o nich

Bezradny czas widzi jeszcze was
Pamięć orła ukazuje kogoś
Ostatni ból wściekle oczekuje na ranę
Chora twarz wściekle niszczy upadłe zastępy

Zastępy nieba nieporadnie poszukują wszechobecnego kłamstwa
Ma zwodniczy płomień obce słońca
To po nich karze nasze słońce
śmiertelne dziecko jeszcze przypomina sobie o ludziach

łapie wbrew wszystkiemu pełny mnie jak to cień obce jak słońca miasto
Płoną rozpaczliwie kruki
Noc pozornie spotyka rezygnację
Umiera w bolesnym domu wiatr

Zagubiona niczym klęska klęska często ucieka
Nikt nie tańczy
Traci na zawsze każda śmierć mroczne niczym słońce przemijanie
Jej chmury śnią dopiero teraz o nich

Bezradny czas widzi jeszcze was
Pamięć orła ukazuje kogoś
Ostatni ból wściekle oczekuje na ranę
Chora twarz wściekle niszczy upadłe zastępy

12.07.2010. 00:43

Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.

Dodaj komentarz

:

:

:


4 + 9 plus jeden =