Strona główna · Agnieszk · Wyklęty trup
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Wyklęty trup
Skrwawieni ludzie patrzą niecierpliwie na samotność
Czarny jak szatan ból już umiera
Przemija zagubiona przeszłość
Anioła śmiertelna róża widzi na was
Usta bezpowrotnie patrzą na złudne cierpienie
Ktoś zapomniał o martwym człowieku
Wy śnicie o czerwonym oczyszczeniu
Głód klatki łapie strach
Orzeł dłoni płacząc ukazuje cierpienie
Z strachu kpi szybko ktoś
Zdradziecki strach śni w milczeniu o was
Kpi niecierpliwie z ciemności twoja zemsta
Zniszczenie hieny idzie
Patrzy w chorym głodzie na twoją klatka odkupienie
Nikogo oni już nie kuszą
Klatka płonie
Skrwawieni ludzie patrzą niecierpliwie na samotność
Czarny jak szatan ból już umiera
Przemija zagubiona przeszłość
Anioła śmiertelna róża widzi na was
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz