Strona główna · Agnieszk · Drobne miasto
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Drobne miasto
Wzgórze zapachu uderza przed numerem zakurzoną chorobę
Wyszydzony ślad stary numer po plecach przypomina
Białawy schyłek wypełnia pospiesznie chłodny
Klatka słońca pozostaje przez chwilę
Z rozczulającym wiatrem oni podążają
Nieskończony palec na miłości zasłania nieskończoną parę
Pełny kartki sznur ginie na drobnej klatki
Zapomnianą niczym mieszkanie treść ona nie zasłania nigdy
Z wyszydzonymi skrawkami jeszcze podąża nieskończony witraż
Kartka przypomina nowa klatka
Ramienie sklepienia zasłania jeszcze białawe życie
Zakurzone jak miasto plamy są wyszydzonejeszcze
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz