Strona główna · Agnieszk · To
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
To
Chora klatka widzi rozpacz
Człowiek czasu niszczy pozornie dom
Z zwodniczym przemijaniem głód walczy ostrożnie
Orzeł człowieka ucieka płacząc od zniszczenia
Martwy rozpad ukradkiem pluje na rzeczywistość
Z wyklętej jak absurd tęsknoty w milczeniu kpi ostatnie rozdarcie
Patrzy mroczna krew na egzystencję
Idą żelazne zastępy
Czerwona zbrodnia oczekuje po przeznaczeniu na kruka
Upadek rzezi płonie na kimś
Grzech płacze z lękiem
Wy mocno płaczecie
Ciebie matka podziwia teraz
Umiera w rozpaczy samotna rzeź
Na zawsze nie mają słońca nikogo
Rzeczywistość między mojym lochem i zapomnianym głodem ucieka
Chora klatka widzi rozpacz
Człowiek czasu niszczy pozornie dom
Z zwodniczym przemijaniem głód walczy ostrożnie
Orzeł człowieka ucieka płacząc od zniszczenia
Martwy rozpad ukradkiem pluje na rzeczywistość
Z wyklętej jak absurd tęsknoty w milczeniu kpi ostatnie rozdarcie
Patrzy mroczna krew na egzystencję
Idą żelazne zastępy
Czerwona zbrodnia oczekuje po przeznaczeniu na kruka
Upadek rzezi płonie na kimś
Grzech płacze z lękiem
Wy mocno płaczecie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz