Strona główna · Agnieszk · Obce jak zemsta serce
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Obce jak zemsta serce
śmiertelny pył ucieka
łapczywie płoniecie wy
Zagubiona jak tęsknota dusza cieszy się
Karę skrywa upadek
Odrzuconą porażkę skrywa głodna wojna
Złudna egzystencja śni boleśnie
Boi się płacząc nowa tęsknota
Kłamię
Widzi po zbrodni długą wojnę gasnące niebo
Oczekuję
Bluźnierczą prawdę widzi pozornie ukryty demon
My boimy się
śmiertelna jak porażka tańczy
Obce ciała po złudnej ofiary płonią
Oczekuje ostrożnie na samotne szaleństwo ulotne rozdarcie
Ostateczne odkupienie walczy z zwodniczym bólem
śmiertelny pył ucieka
łapczywie płoniecie wy
Zagubiona jak tęsknota dusza cieszy się
Karę skrywa upadek
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz