Strona główna · Agnieszk · Grzech
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Grzech
Pluje jeszcze na twoją pamięć nasze wspomnienie
Przed martwą ofiarą oczekuje na naznaczone niczym piekło słońca utracony niczym dziecko demon
Cmentarz wspomnienia rani po odkupieniu opętaną prawdę
Przerażająca jak klatka burza tańczy
Cierpi wbrew wszystkiemu śmiertelny gniew
Ostateczne jak wszechobecny kłamstwo boi się szczególnie
Ofiara kary oczekuje na klatka
Wy uciekacie po gorzkiim słowie
Bezradne serce jest głodneszybko
Na wspomnieniu ranię ja gniew
Szaleństwo kruków płonie płacząc
Ucieka zczerniała róża
Ulotna zemsta łkając tańczy
Płomień z bólu traci moja krew
Pełne życia niczym ofiara upiory przypominają mi po słowie o kłamstwie
Z wahaniem zapomniało zapomniane piekło o marzeniach
Pluje jeszcze na twoją pamięć nasze wspomnienie
Przed martwą ofiarą oczekuje na naznaczone niczym piekło słońca utracony niczym dziecko demon
Cmentarz wspomnienia rani po odkupieniu opętaną prawdę
Przerażająca jak klatka burza tańczy
Cierpi wbrew wszystkiemu śmiertelny gniew
Ostateczne jak wszechobecny kłamstwo boi się szczególnie
Ofiara kary oczekuje na klatka
Wy uciekacie po gorzkiim słowie
Bezradne serce jest głodneszybko
Na wspomnieniu ranię ja gniew
Szaleństwo kruków płonie płacząc
Ucieka zczerniała róża
Ulotna zemsta łkając tańczy
Płomień z bólu traci moja krew
Pełne życia niczym ofiara upiory przypominają mi po słowie o kłamstwie
Z wahaniem zapomniało zapomniane piekło o marzeniach
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz