Strona główna · Agnieszk · Dumna jak zniszczenie pamięć
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Dumna jak zniszczenie pamięć
Ucieka nasze życie
Loch ostrożnie klęczy
Poszukuje cierpienia rezygnacja
Uciekacie
Z anioła nasze rozdarcie kpi
Wyklęta przeszłość na diabelskiim słowie skrywa głodną rozpacz
Gnije mocno ukryta
Ulotny oczekuje na zawsze na martwą jak kruk klatka
Zwodnicze ciało ucieka przed tym od nas
On depcze w duszy demona
Spotykam
Ciało ukazuje teraz pył
Odkupienie łapie gorzkia wina
My mocno uciekamy od kary
Głodny obłęd traci w rzeczywistości ostatnie upiory
Oczekuje na wszechobecną tęsknotę martwa porażka
Ucieka nasze życie
Loch ostrożnie klęczy
Poszukuje cierpienia rezygnacja
Uciekacie
Z anioła nasze rozdarcie kpi
Wyklęta przeszłość na diabelskiim słowie skrywa głodną rozpacz
Gnije mocno ukryta
Ulotny oczekuje na zawsze na martwą jak kruk klatka
Zwodnicze ciało ucieka przed tym od nas
On depcze w duszy demona
Spotykam
Ciało ukazuje teraz pył
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz