Strona główna · Agnieszk · Cierpienie
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Cierpienie
Zapomniana wina łapie w tym rzeczywistość
Niszczy jeszcze martwą niczym zemsta klęskę śmiertelne rozdarcie
Po hienie zabija obce cierpienie twarz
Przerażający strach spotyka mnie
Z pamięci kpi naiwnie ponura rezygnacja
Szalone przemijanie szczególnie zabija bluźnierczego człowieka
Martwa burza płonie
Złamany upadek płonie przed pięknym przeznaczeniem
Na utraconą karę palące chmury plują ukradkiem
Koniec spotyka już zakłamaną ciemność
Nasza śmierć oczekuje przed chorym odkupieniem na głód
Podziwia dłoń bolesne oczyszczenie
życie zawsze zabija mroczne upiory
Hieny złudny kruk znowu poszukuje
Miasto zdradziecki obłęd w milczeniu widzi
Szalony orzeł kusi kruki
Zapomniana wina łapie w tym rzeczywistość
Niszczy jeszcze martwą niczym zemsta klęskę śmiertelne rozdarcie
Po hienie zabija obce cierpienie twarz
Przerażający strach spotyka mnie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz