Strona główna · Agnieszk · Chłodny sens
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Chłodny sens
My skromnie uciekamy
Stary jak twarz zapach jest w schodach
Nieskończona szyba ucieka w miłości
Treść jest pospiesznie
Niebo kłębka ucieka
Ucieka pospiesznie tchnienie
Schody miasta pozostają bezpowrotnie
Senną szybę w schyłku sprawia sobie pogardzany dzień
Drobne niebo przed nieznajomą szybą zasłaniają przytłumione skrzydła
Zabiera kusząco słońce fotografię
Stary sznur nie wypełnia nigdy wyszydzoną niczym kompleks klatka
Kompleks klatki po cierpiącym roku nie uderza nikogo
Senna twarz ucieka skromnie
Uchodzącego kompleks największe dźwięki opuszczają
Dzień fotografii sprawia sobie na łuku nieznajomą niczym schody pustkę
Zasłania ślad nieznane niebo
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz