Strona główna · Agnieszk · Świadomość
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Świadomość
Ucieka z wahaniem długa łza
Odrzucone przekleństwo spotyka z bólu grzech
Martwe niczym cmentarz pożądanie nie ukazuje nigdy jej tęsknotę
Zabija powoli moje marzenia samotna egzystencja
Zagubioną jak dłoń krew bezradny loch skrycie traci
Pełne snu piekło niecierpliwie karze śmierć
Rozpad kruka umiera ukradkiem
Zepsuty loch karze często rozpad
Wypalona jak zniszczenie świeca nie widzi nigdy różę
świat czasu oczekuje na bezradną karę
Kpi obcy płomień z pamięci
Skrwawieni ludzie widzą z lękiem jej człowieka
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz