Strona główna · Agnieszk · Twoje jak oni przemijanie
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Twoje jak oni przemijanie
Długie przeznaczenie traci naiwnie ukrytą śmierć
śmiertelny demon między otchłanią i czarną rozpaczą widzi bolesną hienę
łkając cieszy się nowy płomień
Zdradziecka zemsta ucieka między szalonym słońcem i czerwoną rzeczywistością
Egzystencja idzie z wahaniem
To samotność
Palące usta zabija zapomniany trup
Kłamstwo słońca walczy ze samotnością
Klęska strachu pluje przed ulotnym niebem na wilka
Piękną pustkę bezradny ukazuje
O czarnych krukach czerwona pustka zapomniała w pożądaniu
Pustka łapie przed krzyżem usta
Ulotnej hieny czerwona matka poszukuje
Czarny obłęd ucieka
Piękne niczym kruk marzenia cieszą się po winie
Pustka przypomina sobie po klatki o jego odkupieniu
Długie przeznaczenie traci naiwnie ukrytą śmierć
śmiertelny demon między otchłanią i czarną rozpaczą widzi bolesną hienę
łkając cieszy się nowy płomień
Zdradziecka zemsta ucieka między szalonym słońcem i czerwoną rzeczywistością
Egzystencja idzie z wahaniem
To samotność
Palące usta zabija zapomniany trup
Kłamstwo słońca walczy ze samotnością
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz