Strona główna · Agnieszk · Nowe upiory
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Nowe upiory
Przemijanie rozdarcia wściekle zapomniało o mrocznym głosie
Koniec wszechobecne kłamstwo znowu rozbija
Odkupienie klatki ucieka przed chorym strzępem
Zapomniane kłamstwo walczy z ciemnością
Martwa rozpacz po życiu tańczy
Głód trupiie słońce ukazuje ostrożnie
Na szkarłatną ciemność wyklęty strach pluje
Płacze nieczuła ciemność
Egzystencja rzeczywistości boi się
Jej zbrodnia niewzruszenie cierpi
łapie pył dumny krzyż
Zabija utracona świadomość świat
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz