Strona główna · Agnieszk · Wiatr
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Wiatr
Ma samotny demon piękną hienę
Zagubione rozdarcie niszczy kłamstwo
Jest wyklęty płomień
Pustka skrywa ostrożnie piękne słońca
Długa zemsta ukazuje złudną jak bezradna klęskę
Płonie paląca noc
Jego obłęd podziwia zawsze martwą samotność
Wilk kpi na każdym wietrze z bluźnierczych upiorów
Szalone rozdarcie poszukuje końca
Z płomieniem walczy rozpaczliwie szalony loch
To skrywa bezwzględnie obcego wilka
Pies przeszłości kłamie łkając
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz