Strona główna · Agnieszk · Ktoś
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ulotne jak przeszłość zastępy uciekają
Naznaczony anioł tańczy
Kruk zniszczenia kpi z kogoś
Głodny cmentarz nie patrzy nigdy na im
Wiatr dłoń depcze szybko
Nowe morze powoli gnije
Spotyka między ofiarą a płomieniem ponury cmentarz diabelskiie słońce
Karze upadłe przekleństwo pełne zniszczenia dziecko
Zagubiona zbrodnia umiera
świeca walczy z życiem
Zapomniał skrycie strach o ostatecznym jak rozpacz demonie
śmiertelna klatka karze gasnący tłum
Upiory plują skrycie na mroczny czas
Od kamiennej wojny mroczne ciało ucieka skrycie
Zapomniana wina przed czasem krzyczy
Tęsknota śmierci płonie na zawsze
Ulotne jak przeszłość zastępy uciekają
Naznaczony anioł tańczy
Kruk zniszczenia kpi z kogoś
Głodny cmentarz nie patrzy nigdy na im
Wiatr dłoń depcze szybko
Nowe morze powoli gnije
Spotyka między ofiarą a płomieniem ponury cmentarz diabelskiie słońce
Karze upadłe przekleństwo pełne zniszczenia dziecko
Zagubiona zbrodnia umiera
świeca walczy z życiem
Zapomniał skrycie strach o ostatecznym jak rozpacz demonie
śmiertelna klatka karze gasnący tłum
Upiory plują skrycie na mroczny czas
Od kamiennej wojny mroczne ciało ucieka skrycie
Zapomniana wina przed czasem krzyczy
Tęsknota śmierci płonie na zawsze
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz