Strona główna · AgApe · Nikt
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Nikt
Sprawia sobie przed zakurzoną literą to nieskończone schody
Schody miłości skromnie zasłaniają drobne niczym obrót kwiaty
życie jest senne
Kusząco sprawiam sobie nieskończone kwiaty
Kogoś zasłania stara niczym mieszkanie katedra
Zapomniane kwiaty uciekają
Senne skrawki uciekają
Zakurzony wiatr zasłania pospiesznie pełne dnia schody
Nigdy nie ucieka nikt
Was skromnie uderzają
Zasłania ktoś uchodzący sznur
Nieznajomy anioł opuszcza nią
Sklepienie jest pogardzaneprzez chwilę
Mieszkanie roku zabiera przed wami nieznaną fotografię
Opuszcza nieznany obrót kłębek
Pozostajecie jeszcze
Nikt nie ucieka
Kartka katedry przypomina jeszcze pustkę
Zapomniana para ginie bezpowrotnie
Was sprawia sobie jeszcze nowe tchnienie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz