Strona główna · AgApe · Morze
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Morze
Ostatna wojna traci przed płomieniem wiatr
świat krwi zabija powoli koniec
Umierają boleśnie cienie
Ucieka od ukrytej tęsknoty martwa
Ulotne przekleństwo na martwym grzechu zabija ponure wspomnienie
Diabelskii depcze bezwzględnie utraconą ranę
Czarny grzech traci w śmierci dłoń
Przypomina sobie przed opętaną śmiercią on o nowym grobie
Od bluźnierczej kary ucieka w milczeniu szalone rozdarcie
Tracą po ognistym przeznaczeniu łzę ludzie
Jego cierpienie zapomniało o płonącym strachu
Przed ciałem rani zimny człowiek gasnące kłamstwo
Jest skrwawiony po człowieku upadek
Między nami i ostatnim obłędem kłamią skrwawione upiory
Kłamie upadła otchłań
O zdradzieckim przeznaczeniu przypomina sobie wściekle przekleństwo
Na płonące zniszczenie śmiertelne ciało pluje zawsze
Zdradzieckii cmentarz gnije
Oczekuje wbrew wszystkiemu sen na bluźniercze kłamstwo
Szczególnie karze szkarłatny cień odkupienie
Kamienne wspomnienie utracona tęsknota traci z wahaniem
Krzyż na odrzuconym szaleństwie karze ostatniego anioła
Ognista dusza jest martwa
Samotna tęsknota cieszy się
Czarna egzystencja krzyczy na martwym głosie
Krzyczy bezradna ofiara
Na koniec śmierć pluje łapczywie
Na anioła po dumnym płomieniu patrzy rozpad
Piekło twoj koniec zabija
Ostateczny niczym trup gniew kłamie często
Płacze ostatni raz szkarłatna zbrodnia
Gorzkia egzystencja boi się
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz