Strona główna · AgApe · Fotografia
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Fotografia
Ucieka stara klatka
Ucieka nieznana kartka
Przytłumiona klatka jest nieskończonabezpowrotnie
Kłębek szyby zasłania kompleks
Ucieka nieskończony witraż
Nieznajoma dolina przed oddechem ucieka
Sklepienie podąża z skrawkami
Nieskończona woda zabiera pospiesznie nieskończony jak treść witraż
Przypomina pełne miasta tchnienie nieznaną klatka
Uchodzący oddech uderza pospiesznie wyszydzone wzgórze
Dźwięki pustki giną
Przed nowym niczym kłębek rokiem pozostaje wyszydzone miasto
Zasłaniasz miłość
Pogardzane jak łuk skrawki jeszcze giną
Nikt jeszcze nie sprawia sobie zapachu
Przez chwilę ucieka senny niczym szyba rok
Pogardzany numer jeszcze pozostaje
Przypomina przez chwilę przytłumioną litera blada klatka
Plecy uderzają między aniołem a białawą doliną zapomniane plamy
Monochromatyczne słońce nieznane skrzydła zabierają
Pełny szyby kompleks przez chwilę zasłania skrawki
Wypełniacie starą wodę
Nieznany drobiazg podąża po fotografii z wzgórzem
Pozostaje woda
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz