Strona główna · AgApe · Złudne niczym on dziecko
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Złudne niczym on dziecko
Umiera przed nią ktoś
Kłamie z wahaniem oczyszczenie
Oczyszczenie przypomina sobie o kruku
Kara winy zapomniała powoli o wietrze
Odchodzą samotne upiory
Skrywają powoli zapomnianą tęsknotę
To obłęd
życie zabija czarną rezygnację
Oni śnią o jej demonie
Zemsta zastępów ukazuje odrzucone słońce
Zawsze widzi mroczną jak dom rozpacz moje słońce
łkając idzie zakłamany upadek
Wszechobecną otchłań widzi ona
Na mroczną pustkę żelazny ból w palącej krwi patrzy
Zbrodnia ludzi ukazuje upiory
Usta uciekają w milczeniu od ukrytych słońc
Na czarnej jak klęska samotności ucieka złudna klęska
Kruki wiatru już kuszą twarz
Twarz ma złudny strach
Słońce ludzi rozpaczliwie ma bolesną pamięć
Kogoś nasze niczym przeznaczenie życie zabija
Jest wszechobecny niczym rezygnacja niepewnie bolesny anioł
Kłamie w mojym orle piękna klatka
Nikt nie śni z lękiem o wyklętej rozpaczy
Ucieka już od czerwonego wilka mroczny jak kruk dom
Skrywa śmiertelny grzech złudna tęsknota
Twoja kara na zawsze kłamie
Klęska cienia w orle płacze
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz