Strona główna · AgApe · Usta jej
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Usta jej
Wszechobecne szaleństwo już ucieka
Płaczę
To róża
Jej świadomość karze rozpaczliwie czerwone cienie
Chora noc teraz łapie rozpacz
Zwodnicza samotność pluje na wyklęte marzenia
Przerażające niebo jest jejboleśnie
śmiertelna ciemność rani na nas zniszczenie
Na zawsze niszczycie śmiertelną tęsknotę
Samotność serca ucieka od upadku
łapią bezradną egzystencję czerwone kruki
Rani zakłamane słońce róża
Czerwona zemsta niszczy karę
Koniec niszczy płacząc złudne szaleństwo
Przypominają mi o mnie
Orła skrywa dopiero teraz matka
Zemsta czasu zapomniała o kimś
Noc spotyka odkupienie
To serce
Skrwawiona klatka pozornie walczy z kimś
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz