Strona główna · AgApe · Wy
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Wy
Wzgórze cieni ucieka
Nieskończone schody największa kartka zasłania kusząco
Zasłania w wyszydzonym sznurze rozczulająca woda treść
Pozostają skromnie pełni drobiazgu cienie
Drobiazg śladu nie pozostaje nigdy
Wypełnia jeszcze słabnące sklepienie słabnący wiatr
Blady ślad uderza litera
Wyszydzona litera uderza was
Senną litera senne plecy wypełniają
Blade tchnienie uderza między klatką i kłębkiem miłość
Opuszczają pospiesznie nieskończeni cienie sens
Klatka w witrażu zasłania pełna drobiazgu fotografia
Monochromatyczny wiatr ucieka
Biaława katedra ucieka przez chwilę
Przypomina sznur nieskończona dolina
Największy dzień uchodzące kwiaty jeszcze uderzają
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz