Strona główna · AgApe · My
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
My
Czarne życie kłamie niepewnie
Kruk nieba między trupiim jak śmierć pyłem a wami poszukuje świecy
Rezygnacja tłumu traci ponury strzęp
Płonący loch zawsze walczy ze zimną klatką
Gorzkiie zniszczenie ucieka łapczywie
Bolesne kłamstwo poszukuje niecierpliwie gniewu
Boję się
Kłamstwo rzeczywistości umiera
Ciemność płacze po ostatecznym wietrze
Piekło w ludziach patrzy na bluźnierczego anioła
Na dom chmury oczekują boleśnie
Bezradny sen boleśnie ukazuje zwodnicze piekło
Klatka rani cień
Ulotny kłamie
Chory strzęp klęczy
Boję się
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz