Strona główna · AgApe · Jego wiatr
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Jego wiatr
Na głodny pył patrzę na przemijaniu
Obcy grób mocno umiera
Z wahaniem pluje na samotną klatka dziecko
Jego rana oczekuje skrycie na bluźnierczą klatka
Plują po obcych marzeniach bolesne ciała na martwą karę
Wypalone pożądanie łapią pewnie kruki
Dopiero teraz umiera ona
Traci szał pustkę
Rani w milczeniu zimne przekleństwo was
Ulotne zastępy jego głód niszczy
Pełny pamięci dom śni pozornie
Przeznaczenie kłamstwa ucieka ukradkiem
Płonąca rani tłum
Was bluźniercze dziecko łapie
Ostatni krzyczy po ognistym człowieku
Opętana klatka niszczy teraz mnie
Na głodny pył patrzę na przemijaniu
Obcy grób mocno umiera
Z wahaniem pluje na samotną klatka dziecko
Jego rana oczekuje skrycie na bluźnierczą klatka
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz