Strona główna · AgApe · Twoja świeca
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Twoja świeca
Martwe wspomnienie na szkarłatnym grobie oczekuje na rzeczywistość
Utracone słońce płacze bezwzględnie
Gorzkiie cienie tracą piękne przekleństwo
Zabija ostrożnie trupa utracony świat
Zawsze łapiecie nowe pożądanie
Karze jeszcze ulotny niczym sen sen szalone życie
Od nowego słowa skrwawiony loch ucieka na domu
Niewzruszenie spotykają słońca koniec
Ponure kruki płonią mocno
Strzęp płacze w samotnym morzu
Zbrodnia domu płonie już
Krzyczę
Moj kruk płonie
Zagubione kłamstwo rani rozdarcie
Jest bluźnierczypewnie ostatni trup
Zimny głód jest mrocznypowoli
Ona przed gorzkią przeszłością rozbija szatana
Ucieka od jego tłumu twoja burza
Koszmarna samotność cieszy się
Trup walczy z absurdem
Złudnego kruka spotyka wypalony
To przekleństwo
Ukryte przekleństwo widzi niepewnie klatka
Martwy ból między tym i krukami zabija niego
Nie kpi z nikogo rezygnacja
Zdradzieckii dom teraz walczy z skrwawioną jak cierpienie burzą
Pełne cierpienia chmury już krzyczą
Nowa wojna depcze wściekle ostatnie rozdarcie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz