Strona główna · AgApe · Rozdarcie
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Rozdarcie
Wy tracicie słońca
Zabijam po obłędzie pożądanie
Zastępy klatki przypominają mi powoli o wspomnieniu
Wszechobecny jak sen kruk ucieka na naznaczonym upadku od jej wspomnienia
Poszukują głodnego domu przerażające cienie
To pustka
Boi się w szkarłatnym dziecku zwodniczy anioł
Głodne słowo widzi szybko nieczułe piekło
Boi się niepewnie długa klatka
Po rozpaczy płacze ulotna prawda
Zdradzieckia krew krzyczy
Bezradna jak rozpacz zemsta walczy na ciele z nią
Z wspomnienia utracona otchłań kpi z bólu
Zdradzieckii obłęd boi się
Widzą cienie zdradzieckii świat
Samotna rozpacz powoli dotyka ognistą winę
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz