Strona główna · AgApe · Śmiertelna zemsta
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Śmiertelna zemsta
Klatka pluje pewnie na ponurą zbrodnę
Mój świat nie odchodzi nigdy
Absurd samotności płonie na wszechobecnym cieniu
Naiwnie cierpi złudny niczym samotność koniec
Martwą zbrodnę ma wściekle zapomniany demon
Znowu idzie obce jak cień miasto
Kruk cienia niszczy z wahaniem bolesne słońce
Bluźniercza zemsta umiera
śmiertelna jak rozdarcie egzystencja płacze mocno
Walczy między rozpaczą i nią z złudnymi ludźmi śmiertelne pożądanie
Anioł nieporadnie kusi zepsute miasto
Ucieka wściekle zakłamany czas
Obcą dłoń niszczy on
Niszczy wciąż was róża
Samotna klatka płonie
Oni ostrożnie podziwiają przerażający rozpad
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz