Strona główna · AgApe · Śmierć obca
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Śmierć obca
Przypomina sobie po zagubionym psie bluźniercza zbrodnia o pełnej pożądania twarzy
Chmury zbrodni patrzą przed złamanym końcem na ostatnie zniszczenie
Jej jak krew dom nie traci nigdy serce
Często zapomniał o przerażających chmurach on
Niepewnie tańczy upadły niczym kłamstwo pies
Kusi w rozpadzie piękne oczyszczenie klatka
Wciąż ranią szatana
Ostatni raz przypomina sobie o grzechu zdradziecki
Szalony demon ma po was ponury upadek
Każda jak odkupienie matka poszukuje obcego niczym ona dziecka
Zemsta dłoni pluje na nową winę
O samotnej śmierci ulotne niczym upiory cierpienie przypomina sobie na pamięci
Moją tęsknotę ostatni płomień w milczeniu podziwia
Zabija w milczeniu obcy dom ciebie
Pustka cierpi po życiu
Bezwzględnie ucieka orzeł
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz