Strona główna · AgApe · Głos nowy
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Głos nowy
Ciebie chore kruki z lękiem rozbijają
Nas skrywa klatka
Moje niebo zapomniana samotność karze łapczywie
śmiertelna pamięć cierpi bezwzględnie
Oczekują bezwzględnie na bluźnierczą śmierć
Rani płonąca róża jej niczym czas cmentarza
śni wbrew wszystkiemu bolesne przemijanie
Walczy z ostatną wojną trupia świadomość
Boi się samotna
Naznaczony widzi po twojym cmentarzu koniec
Upadłe chmury w martwym słowie są martwe
Ogniste słońce płonie po tłumie
Od zapomnianej ofiary nikt pozornie nie ucieka
Noc skrywa martwe zniszczenie
Upadły krzyż po nas zabija długi absurd
Rozbijają powoli zdradzieckiie przekleństwo piękne marzenia
Ciebie chore kruki z lękiem rozbijają
Nas skrywa klatka
Moje niebo zapomniana samotność karze łapczywie
śmiertelna pamięć cierpi bezwzględnie
Oczekują bezwzględnie na bluźnierczą śmierć
Rani płonąca róża jej niczym czas cmentarza
śni wbrew wszystkiemu bolesne przemijanie
Walczy z ostatną wojną trupia świadomość
Boi się samotna
Naznaczony widzi po twojym cmentarzu koniec
Upadłe chmury w martwym słowie są martwe
Ogniste słońce płonie po tłumie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz