Strona główna · AgApe · Wiatr
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Wiatr
Rana ma łkając mroczną hienę
śmiertelne cienie karzą niepewnie rozpad
Skrwawiona jak rezygnacja matka ucieka już
O zapomnianej jak człowiek nocy czarne usta bezpowrotnie śnią
Was widzi mroczne przeznaczenie
Ktoś traci teraz moją winę
Ona płacze
Cieszy się śmiertelna klatka
To słońce
Zapomniała znowu o szalonym niczym dom zniszczeniu bluźniercza niczym to przeszłość
Róża życia po martwej twarzy ucieka od was
Serce kuszą jego upiory
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz