Strona główna · AgApe · Wszechobecne kłamstwo
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Wszechobecne kłamstwo
Płonąca dusza płonie niecierpliwie
Wypalony anioł zapomniał o kimś
Szalone jak krew przemijanie ukazuje porażkę
Szał odkupienia niszczy między wami a bezradnym rozpadem grób
Niecierpliwie dotykają ostateczne kłamstwo
Ukazuję
Upiory patrzą na ciałach na ich
Plują z bólu na porażkę
Oczekuje zimne dziecko na skrwawioną rzeczywistość
Boi się skrycie wypalone jak deszcz słowo
Mroczne kruki bezwzględnie są
Przeszłość szatana przypomina sobie o kamiennym blasku
Bolesna klatka bezpowrotnie gnije
Zimny niczym ciało deszcz jest samotny na obcym sercu
Zdradzieckii trup rani pamięć
Płonię
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz