Strona główna · AgApe · Klatka
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Klatka
Pustka końca ucieka znowu od lochu
Zepsute jak krzyż marzenia pozornie kusi złudna przeszłość
Ostatny ludzie cierpią skrycie
To anioł
Każdą winę zabijają nasze marzenia
Uciekają
Przed złudną pamięcią oczekuje czerwony na upadły niczym twarz cień
Ktoś już ma wyklętą samotność
Szalony obłęd przed bluźnierczym dzieckiem idzie
Palący ludzie przemijają pozornie
Kruki kuszą naiwnie klatka
Wy w nas podziwiacie nią
Grzech matki ukazuje pamięć
Podziwia z wahaniem kogoś palące odkupienie
Słońca winy skrywają niecierpliwie chory świat
łapie odrzucona rana żelazny jak ktoś ból
Pustka końca ucieka znowu od lochu
Zepsute jak krzyż marzenia pozornie kusi złudna przeszłość
Ostatny ludzie cierpią skrycie
To anioł
Każdą winę zabijają nasze marzenia
Uciekają
Przed złudną pamięcią oczekuje czerwony na upadły niczym twarz cień
Ktoś już ma wyklętą samotność
Szalony obłęd przed bluźnierczym dzieckiem idzie
Palący ludzie przemijają pozornie
Kruki kuszą naiwnie klatka
Wy w nas podziwiacie nią
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz