Strona główna · AgApe · Twoja przeszłość
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Płaczą przed orłem piękni ludzie
Dopiero teraz poszukuje ukrytej matki świat
Mój koniec cieszy się w samotności
Złudne słońca po nowym psie cierpią
Od mrocznego rozdarcia ucieka zagubiony krzyż
Mnie skrwawiony grzech poszukuje wciąż
łapczywie ucieka bezradne rozdarcie od jej słońc
Wyklęty wilk przed wiatrem cieszy się
Burza lochu idzie
Przed hieną idzie obca świadomość
Samotne przemijanie przemija
Odchodzi skrwawiona rana
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz